Irys View – przeglądarka zdjęć dla fotografów

Licencja jednorazowa, bez abonamentu, z możliwością aktywacji na ustalonej liczbie komputerów (np. 2 — stacjonarny i laptop). Wersja darmowa do pobrania bez ograniczeń czasowych – pobierz program ze strony irysview.pl. Autor oprogramowania: MIG hosting Grzegorz Ławniczek.

Co zyskujesz

Co możesz zrobić dzięki Irys View

Przeglądanie zdjęć

• Okno w trzech częściach: drzewo folderów i dysków po lewej, miniatury u góry, duży podgląd na dole — z nazwą, rozszerzeniem, wielkością pliku i wymiarami w pikselach.
• Drzewo folderów z ikonami Windows (Ustawienia → Widok drzewa folderów): dyski, pendrive’y, napędy sieciowe, Obrazy, Pulpit i żółte foldery wyglądają tak jak w Eksploratorze, więc właściwe miejsce znajdziesz jednym spojrzeniem. Kto woli, zostawia prosty widok bez ikon.
• Nowoczesne formaty: WebP, AVIF, HEIC, JPEG XL i HDR — zdjęcia z iPhone’a i nowych smartfonów (HEIC/HEIF), AVIF, WebP i JPEG XL (.jxl, także 16-bitowe i z przezroczystością) oraz panoramy i mapy oświetlenia HDR (Radiance .hdr – pokazywane z automatycznie dobraną ekspozycją) otwierasz jak zwykłe JPG: miniatury, podgląd, pełny ekran, druk, album PDF i konwersja do JPG lub WEBP. HEIC dekoduje kodek wbudowany w Windows 10/11 (darmowe „Rozszerzenia obrazów HEIF” i „Rozszerzenia wideo HEVC” ze Sklepu Microsoft), z właściwym obrotem zdjęcia.
• Podgląd kanału alfa (przezroczystości) — dla grafików UI i twórców ikon: przezroczyste PNG, WebP, GIF i AVIF pokażesz na szachownicy, na białym albo czarnym tle — klawisz T przełącza tło w miniaturach, w podglądzie i na pełnym ekranie (także w menu Ustawienia → Tło przezroczystości). Od razu widać postrzępione krawędzie, półprzezroczyste cienie i to, jak ikona wygląda w trybie jasnym i ciemnym. Pasek informacji pokazuje, że plik ma kanał alfa; sam plik nie jest zmieniany.
• Animacje GIF, APNG, WebP i AVIF — odtwarzane w podglądzie i na pełnym ekranie. Klawisz P zatrzymuje i wznawia animację, a przecinek / kropka przechodzą o jedną klatkę wstecz lub do przodu, więc zatrzymasz ją dokładnie na wybranej klatce (licznik „Klatka 7 / 24”).
• Trzy języki programu: polski, angielski i niemiecki — wybór w menu Ustawienia → Język / Language / Sprache. Przy pierwszym uruchomieniu program sam dobiera język systemu Windows, a opisy EXIF i dane producenta aparatu też pojawiają się w wybranym języku.
• Suwak wielkości miniatur (od małych do dużych) — więcej zdjęć na ekranie albo większe podglądy.
• Informacje pod miniaturami — przycisk „Informacje” albo klawisz I pokazuje pod każdą miniaturą rozszerzenie, wymiary i wielkość pliku w jednej linii (np. .jpg | 6000×4000 | 8.9 MB); ponowne naciśnięcie je ukrywa. Wybór zostaje zapamiętany.
• Podgląd na pełnym ekranie na czarnym tle (Enter albo podwójne kliknięcie na miniaturze lub na dużym podglądzie) — strzałkami przechodzisz do kolejnych zdjęć, a pod zdjęciem widać jego wymiary, przestrzeń barw oraz model aparatu, ISO, przysłonę i czas naświetlania (gdy plik je zawiera). Ctrl + / Ctrl − powiększa i pomniejsza zdjęcie (aż do 16×, ostrość z pliku w pełnej rozdzielczości, także RAW), przeciąganie myszką przesuwa powiększony obraz, a Ctrl+0 wraca do całego zdjęcia. Esc zamyka.
• Podgląd czarno-biały: klawisz B na pełnym ekranie pokazuje zdjęcie w skali szarości z wiernym odwzorowaniem tonów (C wraca do koloru) — łatwa ocena kompozycji, światła i kontrastu, jak u zawodowych fotografów. Klawisz N pokazuje oryginał i wersję czarno-białą obok siebie (kolor po lewej, czarno-białe po prawej) — od razu widać, które zdjęcie lepiej wypadnie w czerni i bieli; tryb zostaje przy przechodzeniu strzałkami do kolejnych zdjęć. Plik się nie zmienia.
• Podstawowa edycja na pełnym ekranie — klawisz E otwiera okienko z suwakami Jasność, Kontrast, Nasycenie i Temperatura barwy oraz krzywe tonalne jak w Photoshopie i XnView — osobno dla luminancji (jasność bez zmiany barw), wspólnej RGB i każdego kanału R, G, B, z histogramem kanału w tle: kliknięcie dodaje punkt, przeciąganie przesuwa, prawy przycisk usuwa, a „Resetuj krzywą” prostuje wybrany kanał. Czarno-białe na stałe z filtrem jak w fotografii analogowej: neutralny, czerwony (ciemne niebo, mocne chmury), żółty, zielony (skóra, zieleń) i niebieski — zapisywane razem z resztą edycji (klawisz B to nadal tylko szybki podgląd). Przed | Po — klawisz P (albo przycisk w panelu) dzieli ekran na dwie połowy: po lewej zdjęcie przed edycją, po prawej po edycji; przy powiększeniu obie połowy pokazują to samo miejsce, więc od razu widać, co zmieniły suwaki i krzywe. Zmiany widać od razu na zdjęciu i na histogramie, a plik zostaje nietknięty, dopóki go nie zapiszesz: prawy przycisk → Zapisz (nadpisanie oryginału JPG, PNG, WEBP, TIFF – z potwierdzeniem), Zapisz jako… (wybór nazwy i formatu) albo Zapisz kopię (obok oryginału, „nazwa_edycja”). Zapis w pełnej rozdzielczości, także ze zdjęć RAW, z zachowaniem opisu, praw autorskich i danych EXIF. Okienka edycji i histogramu przeciągasz za pasek tytułu w dowolne miejsce ekranu — program zapamięta ich położenie.
• Próbnik kolorów — w edycji (E) klawisz I albo przycisk Próbnik: przy kursorze duże kółko z kolorem spod kursora i jego kodem HEX i RGB, a przy plikach w CMYK (np. JPG, TIFF, PSD do druku) także prawdziwe wartości CMYK z pliku. Kliknięcie kopiuje HEX do schowka, a w panelu zostaje duże kółko z wybranym kolorem i jego kodami. Działa w zwykłym podglądzie edycji (bez trybu Przed | Po).
• Kadrowanie myszką — w edycji (E) przycisk Kadruj albo klawisz K: przeciągasz prostokąt na zdjęciu (poza kadrem przyciemnienie, linie trójpodziału, wymiary w px i cm), a potem poprawiasz go myszką: uchwyty na środku każdego boku i w rogach zmieniają rozmiar, a celownik na środku przesuwa cały kadr. Gdy kadr jest gotowy, prawy przycisk → Zapisz (nadpisanie pliku po potwierdzeniu) albo Zapisz jako… (nazwa i folder do wyboru). Z włączoną siatką kadr może przyciągać się do jej linii — np. dokładnie 10 × 15 cm przy rozdzielczości pliku. Kadr zapisuje się w pełnej rozdzielczości razem z bieżącą edycją, z zachowaniem EXIF i dpi.
• Siatka w centymetrach lub calach — Ctrl+’ włącza i wyłącza siatkę na dużym podglądzie i na pełnym ekranie (także w edycji E i przy powiększeniu). Siatka liczona jest z rozdzielczości zapisanej w pliku (dpi), więc od razu widać, jaki wydruk da zdjęcie, np. „wydruk 21,0 × 29,7 cm przy 300 dpi”; krok linii dopasowuje się do powiększenia (od 1 mm). Jednostkę wybierasz w Ustawienia → Siatka, a wymiary wydruku pokazuje też pasek pod podglądem.
• Histogram i poziomy na pełnym ekranie — klawisz H pokazuje w prawym górnym rogu histogram kanałów R, G, B i luminancji oraz poziomy jak w oknie Levels: punkt czerni, środek i punkt bieli, a także procent pikseli całkiem czarnych i przepalonych (ostrzeżenie na pomarańczowo od 1%). Ocenisz ekspozycję i kontrast zdjęcia przy selekcji sesji, bez otwierania Lightrooma czy Photoshopa.
• Pokaz slajdów: spacja lub strzałka w dół uruchamia automatyczny pokaz na pełnym ekranie, klawisze + / − zmieniają tempo (od 0,5 do 10 sekund).
• Zoptymalizowany pod szybkość: pamięć podręczna miniatur, wczytywanie w tle z pierwszeństwem dla widocznych zdjęć, płynna praca okna nawet podczas wczytywania dużych folderów.
• Porównywanie zdjęć: zaznacz 2, 3 lub 4 ujęcia i zobacz je obok siebie na całym ekranie — łatwy wybór najlepszego zdjęcia z serii.
• Ocena zdjęć gwiazdkami — klawisze 1, 2, 3 (0 usuwa ocenę) albo prawy przycisk → Ocena, także na pełnym ekranie podczas selekcji sesji. Gwiazdki widać na miniaturach, a filtr „Ocena” nad miniaturami pokazuje tylko zdjęcia z wybraną liczbą gwiazdek albo bez oceny. Oceny są zapamiętywane i idą za zdjęciem przy przenoszeniu, kopiowaniu i zmianie nazwy w programie; same pliki nie są zmieniane.
• Szukaj po nazwie w bieżącym folderze — wyniki pojawiają się już podczas pisania, działają też wzorce jak DSC_72* czy *.nef.
• Sortowanie po nazwie (naturalnie: IMG_2 przed IMG_10), dacie utworzenia, rozszerzeniu albo wielkości pliku (np. największe zdjęcia na górze), rosnąco lub malejąco, oraz filtr typu pliku (np. tylko RAW, tylko NEF, tylko TIFF).
• Automatyczny obrót zdjęć według danych z aparatu — pionowe zdjęcia wyświetlają się prawidłowo.
• Obsługa myszką i klawiaturą: strzałki, Home/End, Ctrl/Alt/Shift + klik do zaznaczania wielu plików, Ctrl+A, Tab między drzewem a miniaturami — a menu Skróty pokazuje wszystkie skróty klawiszowe w jednym miejscu.
• Otwieranie plików prosto z Eksploratora („Otwórz za pomocą”) — drzewo samo rozwija się do właściwego folderu.

Pliki wektorowe i projekty: AI, CDR, DXF, EPS, SVG, INDD

• Podgląd projektów graficznych i plików do cięcia bez Illustratora, CorelDRAW czy AutoCAD-a — miniatury, duży podgląd, pełny ekran, druk, album PDF i konwersja do JPG / WEBP.
• SVG i AI (zapisane z opcją zgodności z PDF) renderowane z wektorów, ostro w każdym rozmiarze; DXF (linie, łuki, polilinie, okręgi, krzywe) rysowany przez program; CDR — podgląd zapisany przez CorelDRAW, także w starszych wersjach; EPS — z darmowym Ghostscriptem w pełnej jakości, a bez niego z podglądu zapisanego w pliku.
• InDesign (INDD) — podgląd projektu (np. okładki, ulotki, katalogu) na całą wysokość okna i ekranu. Gdy na komputerze jest zainstalowany Adobe InDesign, Irys View w tle prosi go o wyrenderowanie pełnej strony (200 dpi, ostre teksty i grafika) — pierwszy raz trwa to kilka sekund, potem strona otwiera się od razu z pamięci programu. Otwarte w InDesignie dokumenty i Twoje ustawienia eksportu zostają nietknięte. Bez InDesigna program pokazuje obraz podglądu zapisany w pliku, powiększony na całą wysokość (jego jakość zależy od ustawienia Preferencje → Obsługa plików → Zawsze zapisuj obrazy podglądu z dokumentami, rozmiar do „Bardzo duży”). Miniatury zawsze z podglądu zapisanego w pliku — szybko, bez InDesigna.
• Cienkie linie cięcia (np. pliki do lasera) są czytelne na miniaturach — program nie pozwala im się rozmyć przy zmniejszaniu.
• Pliki wektorowe są tylko oglądane — program nigdy ich nie zmienia.

Pliki RAW, TIFF i PSD

• RAW: Sony (ARW, SRF), Nikon (NEF, NRW), Canon (CRW, CR2, CR3), Pentax (PEF), Fujifilm (RAF), Minolta (MRW), Olympus (ORF), Panasonic (RW2) oraz DNG (Adobe, smartfony, Leica): miniatury, podgląd, pełne wymiary i dane aparatu (czas naświetlania, przysłona, ISO, ogniskowa, obiektyw).
• TIFF 8- i 16-bitowe, CMYK, wielostronicowe (pierwsza strona) i skompresowane — także skany i faksy.
• PSD z Photoshopa, również 16- i 32-bitowe, jakie domyślnie tworzy Lightroom przy „Edytuj w Photoshopie” — z opisem i profilem kolorów zapisanym w pliku.
• Plik RAW nigdy nie jest modyfikowany — opis i prawa autorskie trafiają do pliku .xmp obok (tak jak w Lightroomie), który program przenosi, kopiuje i zmienia nazwę razem ze zdjęciem.

Kopiowanie, przenoszenie i porządkowanie

• Folder docelowy: zaznaczasz go raz w drzewie, a potem prawym przyciskiem na zdjęciach wybierasz „Przenieś” lub „Kopiuj” — pliki trafiają tam od razu. Wyłączasz go z tego samego menu na miniaturze („Odznacz folder docelowy”), bez szukania w drzewie.
• Pomoc pod F1 — okno na białym tle ze skróconą dokumentacją: opis programu, pierwsze kroki i pełna lista skrótów klawiszowych (także Twoich własnych).
• Własne skróty klawiszowe — Ustawienia → Definicje skrótów: dowolną kombinację z Ctrl lub Alt (np. Ctrl+Alt+J) przypisujesz do polecenia — konwersja do JPG lub WEBP bez okienka, kopiowanie lub przenoszenie do folderu docelowego, obrót, zmiana wielkości, usuwanie GPS, album PDF, otwieranie w Lightroomie, Photoshopie czy Capture One. Skrót działa na zaznaczonych zdjęciach, a konwersja i otwieranie w programach — także na pełnym ekranie, na oglądanym zdjęciu, bez prawego przycisku myszy. Skróty zapamiętują się same, a przyciskami Zapisz skróty / Wczytaj skróty przeniesiesz je (razem ze skrótami folderów F3–F12) do pliku .txt lub .xml — na inny komputer albo jako kopię zapasową.
• Skróty F3–F12 przypisane do ulubionych folderów: F = kopiuj, Shift+F = przenieś. Idealne do szybkiej selekcji sesji zdjęciowej.
• Przeciąganie miniatur na folder w drzewie, Ctrl+C / Ctrl+X / Ctrl+V, usuwanie do Kosza (z możliwością przywrócenia).
• Szybki kosz — jeden klawisz Delete przenosi zdjęcie do Kosza bez dodatkowych pytań, a na pełnym ekranie od razu pokazuje następne. Selekcja sesji to po prostu: oglądasz, Delete, dalej. Pliki trafiają do Kosza Windows, więc pomyłkę cofniesz. Kto woli potwierdzenie, wyłącza Szybki kosz w menu Ustawienia.
• Pliki nigdy nie są nadpisywane — przy zajętej nazwie powstaje kopia „nazwa (1).jpg”.
• Obracanie zdjęć w prawo i w lewo (Ctrl+R / Ctrl+L), także wielu naraz — JPG bez żadnej utraty jakości, pliki RAW bez modyfikowania oryginału.
• Tworzenie folderów prosto z drzewa albo z okna zdjęć (prawy przycisk lub Ctrl+Shift+N) — z opcją ustawienia nowego folderu od razu jako docelowego.
• Zmiana nazwy pojedynczego pliku (F2) i grupowa zmiana nazw (Shift+F2): wpisujesz wzorzec noc## i z DSC10215.jpg, DSC10216.jpg… powstają noc01.jpg, noc02.jpg… — z podglądem na żywo, w kolejności jak w oknie, bez ryzyka nadpisania.

Otwórz w Lightroomie, Photoshopie, Capture One

• Prawy przycisk na miniaturze → Otwórz w programie — zaznaczone zdjęcia otwierasz jednym kliknięciem w Lightroomie, Photoshopie albo Capture One. Irys View sam znajduje te programy na dysku (także najnowszą z kilku zainstalowanych wersji Photoshopa); jeśli nie znajdzie, raz wskazujesz plik .exe, a program zapamiętuje ścieżkę. Selekcja w Irys View, obróbka w ulubionym programie — bez szukania plików w oknie „Otwórz”.

Presety Lightroom i LUT-y

• Menu Presety — dodajesz dowolnie wiele folderów z presetami i LUT-ami (także z podfolderami) — tam, gdzie już leżą: Irys View zapamiętuje tylko ścieżki, nie trzeba niczego kopiować do jednego folderu. Polecenie Dodaj foldery z programów samo znajduje foldery presetów Lightrooma / Camera Raw, LUT-y Photoshopa i style Capture One zainstalowane na komputerze. Program wczytuje do pamięci: LUT-y .cube (Photoshop, Premiere, DaVinci Resolve) oraz presety Lightroom / Camera Raw .xmp i .lrtemplate oraz style Capture One .costyle i pakiety .costylepack. Lista folderów jest zapamiętywana; folder usuwasz z listy jednym kliknięciem (pliki zostają na dysku).
• Okno „Presety i LUT” pokazuje presety jeden pod drugim — każdy jako miniatura Twojego zaznaczonego zdjęcia z danym presetem i jego nazwą. Kliknięcie albo strzałki ↑ ↓ od razu pokazują preset na dużym podglądzie, więc w kilka sekund porównasz cały pakiet presetów na swoim zdjęciu.
• Dodaj preset / Dodaj LUT (prawy przycisk na dużym podglądzie, w oknie presetów albo na miniaturze) — program tworzy kopię zaznaczonych zdjęć w pełnej rozdzielczości z nazwą presetu w nazwie pliku, np. IMG_2401_Fuji Portrait.jpg, obok oryginału. Oryginał nie jest zmieniany, dane EXIF przechodzą do kopii. Działa także dla RAW i HEIC.
• LUT-y są stosowane dokładnie, jak w Photoshopie. Presety Lightrooma są odtwarzane z suwaków (balans bieli, ekspozycja, kontrast, światła i cienie, biel i czerń, krzywe tonalne RGB, klarowność, HSL, jaskrawość i nasycenie, dzielone tonowanie, monochromatyzacja, ziarno, winieta) — wynik jest bardzo zbliżony do Lightrooma, choć nie identyczny. Zaszyfrowane profile Adobe („Look”) są pomijane z informacją. Style Capture One są przeliczane na te same suwaki (ekspozycja, kontrast, jasność, HDR, poziomy, balans kolorów cieni / półcieni / świateł, krzywe RGB i luminancji, klarowność, ziarno, winieta); Edytor kolorów Capture One jest pomijany z informacją.

Zmiana wielkości i konwersja

• Zmień wielkość: podajesz maksymalną szerokość i/lub wysokość, a przeskalowane kopie zaznaczonych zdjęć trafiają do folderu docelowego. Proporcje zawsze zachowane, oryginały nietknięte.
• Konwertuj do JPG lub WEBP: z JPG, PNG, WEBP, AVIF, HEIC, GIF, BMP, TIFF, PSD i wszystkich obsługiwanych RAW — z wyborem jakości. Nowe pliki trafiają do folderu docelowego, a gdy go nie ustawisz — obok oryginałów, w tym samym folderze (bez nadpisywania: zajęta nazwa dostaje dopisek „(1)”).
• Metadane przechodzą do nowych plików: dane aparatu, data, profil kolorów, opis, prawa autorskie i oznaczenie AI Act.
• Przezroczystość przy konwersji do JPG zamieniana na białe tło, animowane GIF-y zostają animowane w WEBP.
• Praca w tle z postępem na pasku stanu — uszkodzony plik nie przerywa całej partii.

Drukowanie zdjęć

• Drukuj jedno zdjęcie, zaznaczone zdjęcia albo cały folder — prawy przycisk na miniaturze → Drukuj (Ctrl+P), a na folderze w drzewie → Drukuj zdjęcia z folderu.
• Układ strony: jedno zdjęcie najlepiej dopasowane do kartki, odbitka w stałym rozmiarze 9 × 13, 10 × 15, 13 × 18, 15 × 21 lub 20 × 30 cm albo 2, 4, 6, 9 lub 12 zdjęć na stronie.
• Położenie zdjęcia na kartce — góra, środek, dół oraz lewo, środek, prawo (9 pozycji), marginesy z każdej strony w centymetrach i odstęp między zdjęciami.
• Automatyczny obrót zdjęć, wypełnienie miejsca z przycięciem brzegów, nazwa pliku pod zdjęciem i druk w skali szarości.
• Podgląd każdej strony przed drukiem, z zaznaczonym obszarem, na którym drukarka faktycznie drukuje — na papierze wychodzi dokładnie to, co widać w podglądzie.
• Wybór drukarki, papieru, orientacji i liczby kopii w standardowych oknach Windows. Pliki RAW drukowane w pełnej jakości.

Album PDF i stykówki dla fotografa

• Z zaznaczonych zdjęć (np. całej sesji) powstaje jeden plik PDF w formacie A4 — w kolejności jak w oknie programu.
• Do wyboru 1, 2, 4, 6, 9 lub 12 zdjęć na stronie: 1 na stronę to album, przy 2 zdjęcia są jedno pod drugim, a 12 to klasyczna stykówka do wyboru zdjęć przez klienta.
• Z marginesami (10 mm od brzegu, odstępy między zdjęciami) albo od brzegu do brzegu strony.
• Nazwa pliku pod każdym zdjęciem — klient od razu wskazuje, które zdjęcia wybiera (np. „DSC_7216.JPG”). Polskie znaki w nazwach zawsze wyświetlają się poprawnie.
• Całe zdjęcie albo wypełnienie całego miejsca z przycięciem brzegów; orientacja pionowa, pozioma lub automatyczna (przy 1 zdjęciu na stronę strona dopasowuje się do zdjęcia); opcjonalne obracanie zdjęć dla lepszego wypełnienia.
• Jakość 150, 200 lub 300 DPI — od lekkiego pliku do wysłania mailem po plik do druku. Zdjęcia zmniejszane automatycznie do rozmiaru ich miejsca na stronie.
• Działa ze wszystkimi formatami, także RAW, TIFF i PSD — bez wcześniejszej konwersji. Podgląd układu strony widać od razu w okienku.
• Znak wodny na zdjęciach w PDF — tekst (np. „© Jan Fotograf”, biały lub czarny) albo Twoje logo z pliku PNG z przezroczystością. Rozmiar proporcjonalny do zdjęcia, dopasowany, rozciągnięty albo powtarzany na całym zdjęciu, 9 pozycji z przesunięciem od krawędzi i krycie — z podglądem na żywo. Znak jest wtopiony w zdjęcie, więc kopiując zdjęcie z PDF-a, kopiuje się je razem ze znakiem. Ustawienia są zapamiętywane.

Metadane: opis, prawa autorskie, IPTC

• Pod podglądem od razu widać wielkość, wymiary i przestrzeń barw zdjęcia (sRGB, Adobe RGB, Display P3, ProPhoto RGB, CMYK, skala szarości — z profilu ICC, EXIF albo danych producenta w RAW), więc od razu wiesz, czy plik nadaje się do sieci, czy do drukarni.
• Test kolorów monitora — Ustawienia → Test kolorów monitora wyświetla na pełnym ekranie planszę testową w natywnej rozdzielczości monitora (piksel w piksel, bez skalowania i kompresji): skala szarości i widmo barw, 24 pola wzorcowe (skóra, niebo, zieleń, szarości), kolory podstawowe, rozróżnianie najciemniejszych i najjaśniejszych odcieni, stopnie szarości, płynne przejścia R, G, B oraz test gamma 2,2. Szybko sprawdzisz, czy monitor nie „zjada” czerni lub bieli, nie robi pasów na gradientach i czy kolory są przed obróbką zdjęć wiarygodne.
• Zarządzanie kolorem (profile ICC) — zdjęcia w Adobe RGB, Display P3 (iPhone, nowe smartfony i aparaty), ProPhoto RGB czy CMYK z profilem są wyświetlane we właściwych kolorach, a nie „wyprane” jak w wielu przeglądarkach. Program czyta profil ICC z pliku (JPG, PNG, TIFF, WEBP, AVIF, PSD, HEIC), a gdy aparat zapisał tylko znacznik Adobe RGB w EXIF — też go uwzględnia. Na monitorach o szerokim gamucie kolory są dodatkowo dopasowane do profilu monitora z ustawień Windows. Dotyczy miniatur, podglądu, pełnego ekranu, druku i albumów PDF; plik nie jest zmieniany, a konwersja zachowuje oryginalny profil.
• Panel metadanych obok podglądu: dane pliku, opis i prawa (EXIF, XMP, IPTC), parametry aparatu po polsku (program ekspozycji, pomiar światła, balans bieli, lampa…) i pełny GPS — wysokość, czas, kierunek oraz link do mapy.
• Dane producenta aparatu dzięki wbudowanemu ExifTool: licznik zdjęć migawki, numery seryjne aparatu i obiektywu, dokładny model obiektywu, tryb ostrzenia, stabilizacja — przydatne np. przy kupnie lub sprzedaży używanego aparatu.
• Edycja dla jednego zdjęcia albo masowo dla zaznaczonych: tytuł, opis, słowa kluczowe, autor, prawa autorskie, „udostępnił” (Credit), źródło, warunki użytkowania, adres licencji, miasto i kraj.
• Przy wielu zdjęciach zmieniane są tylko pola, które wypełnisz — reszta zostaje bez zmian (np. dopisujesz prawa autorskie do 300 zdjęć, nie ruszając ich opisów).
• Zapis bez ponownego kodowania obrazu — jakość zdjęcia i data utworzenia pliku się nie zmieniają.
• Polskie znaki zapisywane poprawnie — widoczne we Właściwościach Eksploratora Windows (Tytuł, Temat, Tagi, Autorzy, Prawa autorskie), w Lightroomie, Bridge i ExifTool.

AI Act i prywatność

• Oznaczenie pochodzenia obrazu w standardzie IPTC Digital Source Type: zdjęcie z aparatu, z drobnymi poprawkami, z elementami wygenerowanymi przez AI, obraz wygenerowany przez AI i inne — techniczne oznaczenie, o którym mówi art. 50 AI Act.
• Wykrywanie podpisów Content Credentials (C2PA) z ostrzeżeniem, że zmiana metadanych unieważni podpis.
• Usuwanie danych GPS z wielu zdjęć naraz — lokalizacja domu czy dzieci nie trafi do internetu razem ze zdjęciem.

Bez instalacji

• Jeden plik irysview.exe – przy pierwszym uruchomieniu program pyta, czy utworzyć skrót na pulpicie (po polsku, angielsku lub niemiecku). Nie musisz tworzyć skrótu ręcznie, a po przeniesieniu programu w inne miejsce zapyta ponownie.

Wersja darmowa i pełna

Program pobierasz bezpłatnie i od razu możesz go używać. Wpisanie numeru seryjnego w Ustawienia → Licencja odblokowuje wszystkie funkcje — bez ponownej instalacji.

Licencja i aktywacja

• Licencja obejmuje użytkowanie komercyjne — Irys View możesz używać w firmie, w studiu fotograficznym i w pracy zarobkowej fotografa czy grafika.
• Faktura VAT — do każdego zakupu wystawiam fakturę VAT; wystarczy podać NIP przy zamówieniu.
• Numer seryjny otrzymujesz e-mailem zaraz po zakupie (znajdziesz go też w Moim koncie na natopie.pl).
• Licencja na 1 komputer, przeniesienie po zwolnieniu poprzedniego. Program na pendrive’ie uruchomi się na innym komputerze jako wersja darmowa — pełna wersja działa tam, gdzie aktywowano numer seryjny.
• Aktywacja przez internet jednym kliknięciem. Po aktywacji program działa także bez internetu — do 45 dni od ostatniego połączenia; wystarczy, że komputer raz na jakiś czas połączy się z internetem (program sprawdza licencję sam, w tle, i ostrzega kilka dni wcześniej).
• Komputer bez internetu? Aktywujesz go kodem: wpisujesz 12-znakowy kod komputera na natopie.pl na dowolnym innym urządzeniu i przepisujesz otrzymany kod aktywacyjny (albo przenosisz go plikiem na pendrive’ie). Taki komputer działa bez limitu czasu, bez łączenia z internetem.
• Zmiana komputera: dezaktywujesz licencję na starym i aktywujesz na nowym — sam, bez kontaktu z obsługą (do 3 zmian komputera w roku; częściej — po kontakcie ze mną).
• Program jest stale rozwijany — nowe funkcje dochodzą co kilka dni. Pełną listę zmian zobaczysz w Ustawienia → O programie → Lista zmian; tam też dane kontaktowe, stan licencji i lista bibliotek, na których opiera się program.
• Aktualizacje: program sam raz na dobę sprawdza, czy jest nowa wersja, a Ustawienia → Sprawdź aktualizację pokazuje opis zmian i pobiera nową wersję jednym kliknięciem.

Wymagania

• Windows 10 lub 11 (64-bit).
• Bez instalacji — jeden plik irysview.exe (ok. 50 MB), działa również z pendrive’a.
• Internet potrzebny do aktywacji licencji online i raz na 45 dni do jej potwierdzenia (komputery stale bez internetu — aktywacja offline kodem).

Ile normalnie kosztowałyby te funkcje osobno?

Koszty osobnych programów to orientacyjne widełki rynkowe dla porównywalnych programów dla Windows (październik 2026).